Editorial #1


Certain generational events change society in such a way that causes populations to redefine their values and question the rules by which they operate. The 2008 financial crisis was such an event, the immense implications of which are still being played out today. Spain, in which an estimated 500,000 buildings remain unfinished or are abandoned, suffered disproportionately from the crisis.

On a local scale, in A Coruna, Galicia, some 20% of the current building stock has been left abandoned due to foreclosure or insolvency – a legacy that has coined the local epitaph: Casas sin Gente y gente sin casas (Houses without people, people without houses).

Enough time has passed to reveal that the systems that gives form to modern citizenship no longer serve the interests of the majority of urban populations. Aspirations of inclusion in the functioning and performing life of the city are no longer guaranteed, and the promise of modern urban citizenry is no longer open to all. This reality directly undermines the elixir of modern society and reveals the cleft between the diverging interests of how the city is built and how the city is lived. In the words of Rousseau on the Social Contract:

„The real meaning of this word [City] has been almost wholly lost in modern times; most people mistake a town for a city, and a townsman for a citizen. They do not know that houses make a town, but citizens a city“

Institutions set up to ensure the civil interests of the population have yielded to emerging and sanctified practices of economic extraction aimed at the housing market. The success of such practices have left indelible marks on the basic lived experience of urban life in which mass foreclosure, spatial downsizing, and retreat to the periphery pressure all aspects of citizen habitation. Architects and planners have been powerless to respond either theoretically or practically.

Despite this, citizens are turning to self-made spatial adaptations, alternative value systems, artful critique, and experimental living models as a form of inventive counter-proposals to the existing context. Such revelations offer new clues as to how emerging research and design practice can be reinvented as a value based proposition to serve broader societal interests.

----

Algúns eventos xeracionais cambian a sociedade dunha maneira tan profunda que provoca que a poboación redefina os seus valores e se cuestione as reglas impostas no funcionamento da sociedade. A crise financeira do 2008 foi un destes eventos, as gran repercusión deste suceso séguese a sentir hoxe en dia. España, onde se estima que hai unhas 500.000 unidades inmobiliarias abandonadas ou sen rematar, sufriu estes efectos dunha forma desproporcionada.

Nunha escala local, na Coruña, preto do 20% dos stock actual foi abandonado debido distintos procesos de desafiuzamentos – un legado que acuñou a coñecida frase: Casas sen xente e Xente sen casas.

Xa pasou tempo suficiente para que saíse á luz que os sistemas que deron forma á cidadanía moderna xa non funcionan para os intereses das maiorías urbanas. Expectativas de inclusión no funcionamento da vida da cidade xa non están garantidas e o concepto de cidadanía urbana moderna xa non está aberto a todo o mundo. Esta realidade, destrúe o concepto de elixir da sociedade moderna e como a cidade é vivida. En palabras de Rousseau no Contrato Social:

“A verdadeira significación desta palabra (cidade) perdeuse entre os modernos: a maioría deles confunden unha poboación cunha cidade e un habitante cun cidadán. Ignoran que as casas constitúen a extensión, a poboación, e que os cidadáns representan ou forman a cidade.”

As institucións que deben garantir os intereses civís da poboación, empequenecéronse fronte ás prácticas da economía de extracción fomentada polo mercado inmobiliario. O éxito destas prácticas deixou marcas imborrables onde os desafiuzamentos masivos e a presión de desprazamento cara a periferia sobre a poboación. Arquitectos e urbanistas non tiveron capacidade de responder, tanto de maneira teórica como práctica.

A pesar disto, os cidadáns están optando por adaptacións espaciais autoorganizadas, alternativas ao sistema de valores, críticas enxeñosas, e modelos de vida experimentais. Estas revelacións ofreceron novas pistas de fomentaron a aparición de novas investigacións, e permitiron ver que o deseño pode ser reinventado e promover proposicións baseadas en valores que sirvan aos intereses do conxunto da sociedade.

Scott Lloyd, Hans-Christian Rufer Zurich 2018







 

 


Mark